Bowie.
Mijn eerste eigen pup! Wat een mooi klein speels bolletje was je. Samen opgroeien met Casper (onze witte kitten) , als die weer eens gehavend oor had liet hij zich door jou verzorgen .De gehoorzaamheidstraining bij een slipketting club was eigenlijk niks voor jou, voor een voertje deed je alles geruk en getrek werkte voor jou eerder averechts dus de keus was snel gemaakt. De EG diploma's werden met behulp van speeltjes en voer snel gehaald en hierna zijn we begonnen met agility. Bowie vond het een heel leuk spelletje. Bij FHN zijn we begonnen in de debutanten klasse en uiteindelijk zijn we gestopt toen Bowie in de B klasse liep. Bowie bleek zwaar HD te hebben en een hypermobiele overgang tussen bekken en wervelkolom. Bowie was mijn schaduw, altijd liep ze met haar neus in mijn knieholte. Regelmatig drukte ze haar neus even tegen me aan, even laten weten dat ze er nog was. De mindere kant hiervan was dat ze andere honden maar heel slecht in mijn nabijheid duldde. Die werden met veel bombarie weggejaagd. Bowie is ruim 14 geworden, fysiek was ze nog goed maar in haar koppie ging het niet meer.
Dag Bowie!!
